پروردگارم

پروردگارم ...

شکوفایی روزت را سپاس میگویم که تاریکی شب را پایان می بخشد

و تاریکی شب را نظاره گرم که هیاهوی روز را سرانجام است؛

در این میان این "من" هستم که بالا میروم؛

پایین می آیم ؛

خوشحال و غمگین می شوم؛

تهی و سرشار می شوم و باز....

همان میشوم که بودم،

پروردگارم بندگی ام را بپذیر.

با یه بغل هوای تازه




تاريخ : پنج شنبه 17 دی 1394  | 12:10 PM | نویسنده : مریم حسن زاده | نظرات 0